ચાલો હવે એક દેશ, એક ચૂંટણીની ચર્ચા શરૂ કરીએ

--- રાહુલે સંસદની અંદર ભાષણ આપીને દેશ અને દુનિયાને સંદેશો આપી દીધો કે “મારા ઉપર ભરોસો રાખવા જેવો નથી.” તો હવે રાહુલની ચર્ચા કરવાનો અર્થ પણ નથી. તેથી જ હવે – એક દેશ, એક ચૂંટણીની ચર્ચા શરૂ થવી જોઈએ

-- અલકેશ પટેલ

જે રાષ્ટ્રીય પક્ષના અધ્યક્ષને અવિશ્વાસ દરખાસ્તની ગંભીરતાનો ખ્યાલ ન હોય, જે રાષ્ટ્રીય પક્ષના અધ્યક્ષ પાસે સરકાર ઉપર પસ્તાળ પાડવા માટે કોઈ તર્ક ન હોય, કોઈ વાસ્તવિક આંકડા ન હોય, વિષયોની સાચી માહિતી ન હોય, જે રાષ્ટ્રીય પક્ષના અધ્યક્ષને સંરક્ષણ કરારમાં ગુપ્તતા શું હોય છે એ ખબર ન હોય – એવા કથિત નેતા વિશે હવે વધારે સમય ચર્ચા કરીને સમય અને શક્તિ તેમજ અખબારની મહામૂલી જગ્યા બગાડવાનો કોઈ અર્થ નથી.

અને તેથી જ આપણે વધારે અગત્યના મુદ્દાની ચર્ચા તરફ આગળ વધીએ. હાલના તબક્કે તથા નજીકના ભવિષ્યમાં સૌથી અગત્યનો મુદ્દો જે બની રહેવાનો છે તે છે – એક દેશ, એક ચૂંટણી. સૌથી પહેલાં તો આ વિષય અંગે જે લોકો સાવ અજાણ છે તેમના માટે... એક દેશ, એક ચૂંટણી એટલે શું?

હાલ આપણા દેશમાં લોકસભાની તથા રાજ્ય વિધાનસભાઓની ચૂંટણી અલગ અલગ સમયે થાય છે. મતદાન માટેની વ્યવસ્થામાં ચૂંટણીપંચથી માંડીને સરકારી તંત્ર તેમજ રાજકીય પક્ષોને પુષ્કળ ખર્ચ થાય છે. તે ઉપરાંત અલગ અલગ રાજ્યોમાં અલગ અલગ સમયે પાંચ વર્ષની મુદત પૂરી થતી હોવાથી સરેરાશ દર છ-આઠ મહિને દેશમાં ચૂંટણી આવે છે. આમ જાણે કાયમ ચૂંટણીનો માહોલ ચાલ્યા કરે છે. આ બધું બંધ કરીને દર પાંચ વર્ષે લોકસભાની તેમજ તમામ રાજ્ય વિધાનસભાની ચૂંટણી એક સમયે યોજવાની દરખાસ્ત એટલે એક દેશ, એક ચૂંટણી.

આ વાત લાગે છે એટલી સહેલી અને સરળ નથી, કેમકે આપણી બંધારણીય વ્યવસ્થા એવી છે. પરંતુ આવું થાય તો દેશ માટે લાભદાયક ચોક્કસ છે. એક દેશ, એક ચૂંટણીની વ્યવસ્થા લાગુ કરવા માટે થોડા બંધારણીય ફેરફાર તથા પૂરતી સંખ્યામાં ઇવીએમ મશીનની વ્યવસ્થા કરવા સિવાય ખાસ કોઈ મોટી અડચણ નથી. હા, એ ખરું પ્રાદેશિક પક્ષોને તેમના ટૂંકા હિતોની ચિંતા હોય, કેમકે આવી વ્યવસ્થાથી લાંબાગાળે વધારા પડતા રાજકીય પક્ષોને બદલે બે કે ત્રણ રાષ્ટ્રીય પક્ષોનું જ વજૂદ રહે. ટૂંકા, અંગત સ્વાર્થ વાળા નેતાઓ અને રાજકીય પક્ષો નાબૂદ થતાં જાય.

ખેર, એક દેશ, એક ચૂંટણીના લાભ ઘણા વધારે છે. સૌથી પહેલાં તો હાલ અલગ અલગ ચૂંટણી પર જે જંગી ખર્ચ થાય છે તેમાંથી બચી જઈએ. એક અંદાજ પ્રમાણે 2014ની લોકસભા ચૂંટણીમાં રૂ. 30,000 કરોડ જેવો જંગી ખર્ચ થયો હતો. તેમાં રૂ. 3,400 કરોડનો ખર્ચ ચૂંટણીપંચને તથા સરકારના વિવિધ વિભાગને થયેલા રૂ. 2,000 કરોડના ચૂંટણી લક્ષી ખર્ચનો સમાવેશ થાય છે. આ સિવાય ખર્ચ રાજકીય પક્ષો તેમજ ઉમેદવારોએ કરેલો છે. લોકસભા ચૂંટણી દરમિયાન રૂ. 30,000 કરોડના ખર્ચની સામે જે તે રાજ્ય વિઘાનસભાની ચૂંટણી દરમિયાન સરેરાશ રૂ. 10,000 કરોડની આસપાસ ખર્ચ થાય છે. આ ખર્ચ ગુજરાત, મધ્યપ્રદેશ, કર્ણાટક, ઉત્તરપ્રદેશ રાજસ્થાન જેવાં મોટાં રાજ્યોની વિધાનસભા ચૂંટણીનો સરેરાશ ખર્ચ છે. નાના રાજ્યોની વિધાનસભા માટે આના કરતાં થોડો ઓછો ખર્ચ થાય. હવે જો આ રાજ્યોની ચૂંટણીના પ્રત્યેકના રૂ. 10,000 કરોડના ખર્ચની જ વાત કરીએ તો તમામ રાજ્યો ઘણી મોટી બચત કરી શકે તેમ છે. રાજ્યોની ચૂંટણીને લોકસભા સાથે જોડી દેવામાં આવે તો રાજ્યોને અલગથી કરવો પડતો ખર્ચ ઘટીને સાવ 1,000 કરોડની આસપાસ રહી જાય. પછી જે કંઈ છે તે રાજકીય પક્ષો અને ઉમેદવારોનો જ ખર્ચ રહે. એ ધ્યાન રહે કે રાજ્ય વિધાનસભાની ચૂંટણીઓ વખતે પણ કેન્દ્રીત ચૂંટણીપંચ ઉપર તો ખર્ચનો બોજ પડતો જ હોય છે. પણ જો સાથે ચૂંટણી કરવામાં આવે તો ચૂંટણીપંચ તેમજ રાજ્ય સરકાર બંનેના ખર્ચમાં નોંધપાત્ર ઘટાડો થઈ શકે.

ખર્ચની આ ગણતરી ઉપરાંત સલામતી દળો તેમજ ચૂંટણી વ્યવસ્થામાં રોકાતા સ્ટાફનો મુદ્દો પણ અત્યંત અગત્યનો છે. અલગ અલગ સમયે ચૂંટણી થાય તો સલામતી દળોને વારંવાર એ કામમાં રોકવા માટે બોલાવવા પડે, પરિણામે દેશની સલામતી તેમજ આંતરિક સલામતી ઉપર તેઓ ધ્યાન ન આપી શકે. સાથે ચૂંટણી સ્ટાફ, ખાસ કરીને શૈક્ષણિક સ્ટાફને પણ ભારે મુશ્કેલી પડતી હોય છે. લોકસભા ચૂંટણી વખતે પણ શૈક્ષણિક સ્ટાફને ચૂંટણીના કામમાં રોકાઈ રહેવું પડે છે તથા વિધાનસભા ચૂંટણી વખતે પણ તેમણે ફરી આ કામગીરી બજાવવી પડે છે. પરંતુ જો લોકસભા-વિધાનસભાની ચૂંટણી સાથે યોજાય તો શૈક્ષણિક સ્ટાફને પણ પાંચ વર્ષે એક જ વખત આ કામગીરીમાં જવું પડે અને બાકીનો સમય તેઓ શિક્ષણકાર્ય માટે સારી રીતે ફાળવી શકે.

દેશમાં 1950માં બંધારણ અમલમાં આવ્યું પછી 1951થી 1967 સુધી આ રીતે દર પાંચ વર્ષે એક વખત જ ચૂંટણી થતી હતી, પરંતુ રાજ્યોમાં બિનકોંગ્રેસી સરકારો રચાવા લાગી એ કેન્દ્રમાં રહેલી કોંગ્રેસી સરકારોને ફાવ્યું નહીં અને તેમણે બંધારણની કલમ 356નો દુરુપયોગ કરીને રાજ્ય સરકારોને પાડવાની શરૂઆત કરી અને ત્યાં રાષ્ટ્રપતિ શાસન લગાવી દીધા. રાષ્ટ્રપતિ શાસન વધુમાં વધુ છ મહિના રાખી શકાય તેથી જે રાજ્યમાં રાષ્ટ્રપતિ શાસન લાગ્યું હોય ત્યાં છ મહિના પછી ચૂંટણી આવે. અને આ રીતે કેન્દ્રની કોંગ્રેસી સરકારોએ દર પાંચ વર્ષે એક સાથે ચૂંટણીનું ટાઈમટેબલ હતું એ ખોરવી નાખ્યું. કોંગ્રેસનું એ પાપ દેશ આજે પણ ભોગવી રહ્યો છે. વર્તમાન કેન્દ્ર સરકારે ફરી એ દિશામાં વિચારણા શરૂ કરી છે, ત્યારે અત્યારે પણ કોંગ્રેસ સિવાયના ઘણાખરા રાજકીય પક્ષ એક દેશ, એક ચૂંટણી માટે તૈયાર છે.

અગાઉ કહ્યું તેમ આ વ્યવસ્થા ફરી શરૂ કરવા માટે બંધારણમાં થોડા સુધારા કરવા ઉપરાંત 1951ના લોકપ્રતિનિધિત્વ કાયદામાં આંશિક ફેરફાર કરવા પડે તેમ છે. આ ફેરફાર મુખ્યત્વે કલમ 356ના ઉપયોગ તેમજ રાષ્ટ્રપતિ શાસનને લગતા છે. એ માટે જો કોંગ્રેસ સહિત બધા રાજકીય પક્ષો સંમત થાય તો ખાસ મુશ્કેલી વિના આપણે એક દેશ, એક ચૂંટણીની દિશામાં આગળ વધી શકીએ તેમ છીએ.

એક સાથે ચૂંટણી યોજવા માટે એક નાનકડી વ્યવહારિક મુશ્કેલી ઈવીએમ મશીનની સંખ્યાની છે, કેમકે એક જ દિવસે, એક જ જગ્યાએ લોકસભા ચૂંટણી માટે અલગ મશીનો રાખવાં પડે અને વિધાનસભા માટે પણ અલગ મશીનો રાખવાં પડે. જોકે, આ અંગે પૂરતાં મશીનો પૂરાં પાડવાની સરકારે બાંયધરી આપેલી જ છે તેથી બંધારણીય સુધારા સિવાય કોઈ મોટો અવરોધ કે મુશ્કેલી નથી. બસ જરૂર એટલી જ છે કે તમામ પક્ષો સરકારની પહેલને ટેકો આપે.

हा पादरी, तुमने सही कहा, खतरे में है भारत का लोकतंत्र (1)

हा पादरी, तुमने सही कहा, खतरे में है भारत का लोकतंत्र  (1)

--- अलकेश पटेल (कर्नावती)

5 जून, 2018 को गोवा के आर्क बिशप का एक पत्र सामने आया। पत्र में उसने भारत में लोकतंत्र खतरे में होने की बात कही।

फिर मुजे याद आया, अगले ही महिने में, यानी मई 2018 में भी दिल्ली के एक पादरीने ऐसा ही एक पत्र लिखा था।

फिर याद आया, दिसम्बर 2017 में गुजरात में चुनाव के वक्त गांधीनगर का एक पादरी भी ऐसा ही एक पत्र जारी कर चूका था।

--- इन सभी धर्म के व्यापारीओं की बात सही है। भारत में लोकशाही खतर में है, लेकिन इसाईयत के यह सभी व्यापारी जो कुछ बताना भूल जाते है वह मैं बताना चाहता हुं।

दरअसल, भारत में हिन्दूओं के लिए लोकशाही खतरे में है। और भारत में हिन्दूओं के कारण ही लोकशाही खतर में है।

इसाईयत के व्यापारीओं की कोई गलती नहीं है, क्योंकि उनकी तो तालीम ही यही होती है कि जो लोग इसाई नहीं है उन्हें किसी भी तरह, (हा, किसी भी तरह) इसाई बनाओ। और अगर वो नहीं मानते है तो उनको लालच दो। फिर भी अगर नहीं मानते है तो उनके खिलाफ प्रोपेगेन्डा चलाओ। उसके बाद भी अगर नहीं मानते है तो ऐसे समाजों के बीच फूट डालो, उन्हें अलग-थलग कर दो और फिर जो डरपोक है वह इसाई बन जाएंगे। भारत में तकरीबन 300-400 साल से यही तो करते आए है यह इसाईयत ते व्यापारी !

इसीलिए मैंने कहा, गलती हिन्दूओं की है। हिन्दू आसानी से बंट जाता है। हिन्दू आसानी से किसी भी लालच में आ जाता है। क्योंकि हिन्दू धर्मगुरुओं और आरएसएस जैसी हिन्दूवादी संस्थाए सभी हिन्दूओं को एकजूट नहीं रख पाती। अब क्यों एकजूट नहीं रख पाती उसकी चर्चा आगे इसी श्रेणी में करेंगे, लेकिन अभी इतना निश्चित है कि यह लोग हिन्दू को एकजूट नहीं रख पाए।

और दुसरा मुद्दा राजनयिक है। राष्ट्रवादी नेताओं कि सफलता के बाद देश में काफी लोगों को पता चला कि अबतक उन्हों ने जो राजकीय पार्टीओं को सत्ता दे रखी थी वह लोग देश के लिए कितने खतरनाक थे।

और पादरी, मैं तुमको बता दूं कि तुम लोगों की चिठ्ठीओं ने इस बात को प्रमाणित कर दिया है कि कांग्रेसी और लेफ्ट पार्टीयां इस देश के लिए अब तक कितनी घातक साबित हुई है, और हाल के कुछ राष्ट्रवादी नेता किस तरह देश के स्वाभिमान को फिर से उजागर कर रहे है।

इसाईयत के व्यापारीओं, तुम सब ने मिल के हिन्दूत्व, भारतीयता और भारतीय राष्ट्रवाद के खिलाफ खुले तौर पे षडयंत्र शुरु किया है, तो मुझे और मुझ जैसे लोगों को लगता है कि हमें भी तुम्हारे इरादों को नंगा करना चाहिए।

तो अब मिलते रहेंगे इसी मंच पे (... क्रमशः) --- अलकेश पटेल (कर्नावती)

(राष्ट्रवादी कार्टूनिस्ट श्री कुरिल का इस विषय के अनुरुप कार्टून उनके सौजन्य से लिया है।)

સાવધાનઃ અસહિષ્ણુતા ભાગ-5 હવે શરૂ થશે

સાવધાનઃ અસહિષ્ણુતા ભાગ-5 હવે શરૂ થશે

--- અસહિષ્ણુતા ભાગ-5 એટલા માટે કે નરેન્દ્ર મોદી સરકારનું પાંચમું વર્ષ શરૂ થયું છે અને એ સાથે એક તરફ ખેડૂતોએ શાકભાજી અને દૂધ રસ્તા પર ઢોળવાનું શરૂ કરી દીધું છું. ચિદમ્બરમ્ – અહેમદ જેવા મોટાં માથાં કાયદાની ચુંગાલમાં ફસાઈ રહ્યા છે 

-- અલકેશ પટેલ

છેલ્લા ચાર વર્ષંમાં એકપણ વર્ષ એવું નથી ગયું જેમાં દેશના કોઈને કોઈ રાજ્યમાં મોટાં આંદોલન, હિંસા, તોડફોડ ન થયાં હોય! એકમાત્ર કાશ્મીરને બાદ કરતાં બીજે ક્યાંય ત્રાસવાદી હુમલા તો નથી થયા, પરંતુ ક્યાંક પાટીદારોના નામે તો ક્યાંક જાટના નામે, ક્યાંક ખેડૂતોના નામે તો ક્યાંક લિંગાયતના નામે, ક્યાંક રોહિંગ્યાના નામે તો ક્યાંક ત્રિપલ તલાકના નામે ચાર વર્ષથી આ દેશને અશાંત અને સળગતો રાખવામાં આવ્યો છે. અને હવે નરેન્દ્ર મોદી સરકારનું પાંચમું વર્ષ શરૂ થયું છે ત્યારે ફરી ખેડૂતોને ઉશ્કેરવામાં આવ્યા છે. આગામી થોડા દિવસમાં જ અન્ય કોઈ મુદ્દે પણ દેશમાં ભયંકર અસહિષ્ણુતા ઊભી કરવામાં આવશે... કેમકે ભૂતપૂર્વ ગૃહપ્રધાન અને ભૂતપૂર્વ નાણાપ્રધાન પી. ચિદમ્બરમને ભ્રષ્ટાચારના કેસમાં સીબીઆઈએ નોટિસ આપી દીધી છે. ઉપરાંત ગત શુક્રવારે (એક જૂને) સાંડેસરા-સ્ટર્લિંગ જૂથની રૂ. 4,700 કરોડની સંપત્તિ ટાંચમાં લેવામાં આવી છે. આ સમાચારમાં બદમાશ મીડિયાએ જે વાત છૂપાવી છે તે એ કે આ ઔદ્યોગિક જૂથ સાથે સોનિયા ગાંધીના રાજકીય સલાહકાર અહેમદ પટેલ અને તેમના પરિવારની સાંઠગાંઠ છે.

સત્તા ખોઈ રહેલા વિરોધપક્ષો એકની એક રેકર્ડ વગાડ્યા કરે છે કે મોદી સરકાર દરેક મોરચે નિષ્ફળ ગઈ છે. પરંતુ આ દેશના સામાન્ય નાગરિકોએ બે મિનિટ માટે આંખો બંધ કરીને વિચાર એ વાતનો કરવાનો છે કે દેશ શું ખરેખર પાછળ ગયો છે કે આગળ? હા, પેટ્રોલ-ડિઝલનો ભાવ વધારો દઝાડી રહ્યો છે એ વાત સાચી, પરંતુ એ એક મુદ્દાને બાદ કરતાં શું અન્ય ક્ષેત્રોમાં પ્રજાને રાહત નથી?

મોટાભાગના અખબાર અને ટીવી ચૅનલોએ ગત 31 મે ને ગુરુવારે જાહેર થયેલા અર્થતંત્રના આંકડા કાંતો પ્રજા સુધી પહોંચાડ્યા નથી અથવા એ આંકડામાં ચાલાકી અને ઘાલમેલ કરીને રજૂ કર્યા છે. એ વાસ્તવિક આંકડા અનુસાર ચોથા ત્રિમાસિક ગાળામાં જીડીપીનો વિકાસદર 7.7 ટકા રહ્યો. આટલો ઊંચો વિકાસદર રહેવાનું કારણ એ હતું કે, આ ગાળામાં કૃષિ ક્ષેત્રનો 4.5 ટકાના દરે વિકાસ થયો, ઔદ્યોગિક ઉત્પાદન 9.1 ટકાના દરે વધ્યું, બાંધકામ ક્ષેત્રનો વિકાસ અધધ 11.5 ટકાના દરે થયો, જીએસટીની આવક માસિક એક લાખ કરોડ રૂપિયાને પાર થઈ ગઈ, મોંઘવારીનો દર 4 ટકા કરતાં નીચે છે...

કોઈપણ દેશની પ્રગતિ અને વિકાસ માટે આ આંકડા સામાન્ય ન કહેવાય. દુનિયાનો બીજો કોઈ દેશ હોય તો આવી આર્થિક પ્રગતિની દિલ ખોલીને ઊજવણી કરે, આવી આર્થિક પ્રગતિ બદલ સરકારનાં ઓવારણાં લે... પરંતુ આ દેશ કમનસીબ છે. અહીં તદન સ્વાર્થી અને સાવ અધમ કક્ષાના રાજકીય પક્ષો છે જેઓ કાંતો કોઈ એક પરિવારની ગુલામીમાં માને છે અથવા કોઈ જાતિ, કોઈ સમુદાયની ખુશામત કરવામાં જ દેશની પ્રગતિ હોય એવું માને છે. આ રાજકીય પક્ષોને દેશના સર્વગ્રાહી વિકાસની જરાય પડી નથી. આ રાજકીય પક્ષો નરેન્દ્ર મોદીનો મુકાબલો પ્રગતિના માપદંડ દ્વારા કરી શકે એમ નથી.

આ દેશના નાગરિકોએ સાવ સામાન્ય રીતે જે મુદ્દાઓનો વિચાર કરવાનો છે તે એ કે, (1) મારી પાસે જે કંઈ હતું એ શું મોદી સરકારે છીનવી લીધું છે? (2) ખેડૂતો જે આંદોલન કરે છે એમની બધી જમીન શું મોદી સરકારે પડાવી લીધી છે? ખેડૂતો જે ઉત્પાદન કરતા હોય એ બધું શું મોદી સરકાર મફતમાં પડાવી લે છે? (3) મોદી સરકારે દેશના દરેકે દરેક ગામમાં વીજળી પહોંચાડી દીધી એ શું અંગત સ્વાર્થ માટે કર્યું છે? (4) શું દેશના દરેક સમુદાય, દરેક વર્ગને બધું મફત આપી દેવાથી, બધાના દેવાં માફ કરી દેવાથી આ દેશનો વિકાસ થઈ જશે? (5) શું મોદી સરકારની નીતિને કારણે દુનિયાના દેશો ભારતના દુશ્મન થઈ ગયા છે કે પછી મિત્ર બન્યા છે? (6) દેશ આર્થિક પ્રગતિ કરી રહ્યો છે અને વિશ્વનું સૌથી ઝપથી વિકાસ કરતું અર્થતંત્ર ભારતનું છે એવું વિશ્વબેંક અને આંતરરાષ્ટ્રીય નાણાં ભંડોળ (આઈએમએફ) કહે તો આવી પ્રતિષ્ઠિત આંતરરાષ્ટ્રીય સંસ્થાઓ શું ખોટું બોલતી હશે?

દેશના પ્રામાણિક નાગરિક તરીકે તમને આ બધા સવાલના જવાબ જો ખબર હોય તો પછી તમને એ વાતની પણ ખબર હોય જ કે આટલાં વર્ષ સુધી સત્તામાં રહેલા કોંગ્રેસ પક્ષે ભ્રષ્ટાચાર અને લઘુમતી તુષ્ટિકરણ કરવા સિવાય બીજું કોઈ કામ કર્યું નથી. કોંગ્રેસે અને તેના મળતિયા પક્ષોએ આટલા દાયકા સુધી દેશના દરેક ગામોને રસ્તા, વીજળી અને પાણી પહોંચાડવાનું કામ કર્યું હોત તો નરેન્દ્ર મોદીએ આજે એ કશું કરવું ન પડત ! સાત સાત દાયકા સુધી કોંગ્રેસ અને તેના મળતિયા પક્ષોએ ખેડૂતોને દેવાદાર અને કંગાળ ન રાખ્યા હોતો તો આજે એ ખેડૂતોએ આંદોલન કરવા રસ્તા ઉપર ઊતરવું ન પડત !

સાચી વાત એ છે કે, પોતાની ભ્રષ્ટ અને ખુશામતવાળી નીતિઓને કારણે સતત હારી રહેલા કોંગ્રેસ સહિતના પક્ષો હવે સમજી ગયા છે કે નરેન્દ્ર મોદી આ જ રીતે આ દેશનો વિકાસ કર્યા કરશે તો, આ દેશની પ્રગતિની ગાડી જો આ જ ગતિએ દોડ્યા કરશે તો ચૂંટણીના રાજકારણમાં ભાજપને હરાવવાનું મુશ્કેલ થઈ જશે. એ સંજોગોમાં ભાજપને હરાવવા માટે જૂઠાણાનો આશ્રય લેવા સિવાય કોઈ છૂટકો નથી.

બીજી એક બાબત દેશના નાગરિકો ખાસ નોંધી રાખે કે, કોંગ્રેસના શાસન દરમિયાન અતિશય માત્રામાં ભ્રષ્ટાચાર થયેલા છે. તેમના નેતાઓ એક પછી એક સીબીઆઈની પકડમાં આવી રહ્યા છે. પી. ચિદમ્બરમની ધરપકડ કોઈપક્ષ ક્ષણે થઈ શકે તેમ છે. અહેમદ પટેલના ભ્રષ્ટાચારનો ઘડો પણ ભરાઈ રહ્યો છે. ખૂદ સોનિયા ગાંધી અને રાહુલ ગાંધી નેશનલ હેરલ્ડ કેસમાં જામીન ઉપર છે અને એ કેસમાં ગમેત્યારે એ બંને ફસાઈ શકે તેમ છે. આ સંજોગોમાં એ બધાએ બચવું હોય તો નરેન્દ્ર મોદીને હરાવવા પડે... અને એટલે જ કોઈ વૈચારિક સમાનતા કે સૈદ્ધાંતિક એકતા વિના તમામ ભ્રષ્ટ અને કોમવાદી પક્ષો મોદીની વિરુદ્ધમાં એક મંચ ઉપર આવી રહ્યા છે.

હવે વિચારવાનું દેશના નાગરિકોએ છે, વિચારવાનું દેશના મતદારોએ છે કે તેમને પ્રામાણિકતાપૂર્વક મહેતન કરીને દેશને આગળ વધારવા માટે પ્રયાસ કરતા નેતાઓ જોઈએ છે કે પછી ભ્રષ્ટાચાર, સગાવાદ, પરિવારવાદ, જાતિવાદ, લઘુમતી તુષ્ટિકરણમાં રાચતા રાજકારણીઓને પાછા લાવવા છે?

વાંક તો સોએ સો ટકા મોદીસાહેબનો જ છે

વાંક તો સોએ સો ટકા મોદીસાહેબનો જ છે

--- પૂરા 67 વર્ષથી આ દેશની પ્રજા તમામ સુખ-સંપત્તિ સાથે આરામની જિંદગી પસાર કરી રહી હતી... મોદીસાહેબે આવીને જાતજાતનાં સપનાં બતાવ્યાં અને બધી માથાકૂટ શરૂ થઈ

-- અલકેશ પટેલ

વાંક તો મોદીસાહેબનો છે જ કે તેમણે આર્થિક રીતે સક્ષમ લોકોને રાંધણગૅસની સબસિડી છોડવા અપીલ કરી હતી. બાકી, એ વાત અલગ છે કે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીની અપીલ પછી આખા દેશમાં લગભગ દોઢ કરોડ કરતાં વધુ લોકોએ રાંધણગૅસ પરની સબસિડી છોડી દીધી જેને કારણે સરકારને દર મહિને લગભગ રૂપિયા 1000 કરોડ કરતાં વધુની બચત થાય છે જેનો ઉપયોગ જરૂરિયાતમંદ લોકો માટે થાય છે.

વાંક તો મોદીસાહેબનો જ છે કે તેમને ખુલ્લામાં શૌચાલય માટે મજબૂર દેશના કરોડો લોકોની ચિંતા થઈ હતી. બાકી, એ વાત અલગ છે કે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીના સ્વચ્છ ભારત મિશન અંતર્ગત ગયા વર્ષ સુધીમાં છ કરોડ શૌચાલયનું નિર્માણ થયું હતું અને આ વર્ષે બીજા બે કરોડ શૌચાલય નિર્માણનું લક્ષ્યાંક છે, જેને કારણે ખાસ કરીને મહિલાઓને ઘણી મોટી રાહત થઈ ગઈ છે.

વાંક તો મોદીસાહેબનો છે જ કે તેમને લાકડા અને કોલસાના ચુલા ઉપર કામ કરવા મજબૂર મહિલાઓની ચિતા થઈ. બાકી, એ વાત અલગ છે કે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ ઉજ્વલા યોજના શરૂ કરીને એવા 3.5 કરોડ કરતાં વધુ પરિવારમાં મફતમાં ગૅસ સિલિન્ડર પહોંચાડી દીધા છે જેને કારણે ગ્રામ્ય તેમજ આદિવાસી વિસ્તારની કરોડો મહિલાઓ કોલસા અને લાકડાના ધૂમાડાથી બચી ગઈ છે.

વાંક તો મોદીસાહેબનો જ છે કે તેમણે દર વર્ષે એક કરોડ યુવાનોને નોકરી આપવાની વાત કરી હતી. બાકી, એ વાત અલગ છે કે મુદ્રા યોજના હેઠળ છેલ્લા ચાર વર્ષંમાં ખૂબ મોટી સંખ્યામાં મહિલાઓ સહિત આશરે 10 કરોડ લોકો કોઈપણ જાતની મુશ્કેલી વિના અંદાજે છ લાખ કરોડની લોન લઈને નાના મોટા વ્યવસાય દ્વારા પોતે રોજગારી મેળવી રહ્યા છે એટલું જ નહીં પરંતુ અન્ય લોકોને પણ રોજગારી આપી રહ્યા છે. (સ્રોત - https://www.mudra.org.in/ )

વાંક તો મોદીસાહેબનો જ છે કે તેઓ સત્તા પર આવ્યા ત્યારે દેશના 18,000 કરતાં વધારે ગામડાં વીજળીથી વંચિતા હતાં. બાકી, એ વાત અલગ છે કે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ શાસનના ચાર વર્ષ પૂરા થાય તે પહેલાં જ તમામ 18,000 ગામોમાં વીજળી પહોંચાડી દીધી, અને હવે પ્રત્યેક ઘરમાં વીજળી પહોંચાડવાનો લક્ષ્યાંક નિર્ધારિત કર્યો છે.

વાંક તો મોદીસાહેબનો જ છે કે તેમણે નોટબંધી કરીને રૂ. 500 અને રૂ. 1000ની ચલણી નોટો એકાએક બંધ કરી દીધી. બાકી, એ વાત અલગ છે કે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીના આ પગલાને કારણે મોટાભાગનું બેનંબરી નાણું બેંન્કિંગ સિસ્ટમમાં પરત આવી ગયું. અને જે લોકો પાસે નકલી ચલણી નોટો હતી એ બધા રાતા પાણીએ રોયા. સૌથી અગત્યની વાત એ બની કે ભારતના અર્થતંત્રને નુકસાન પહોંચાડવા પાકિસ્તાનમાં ચાલતા નકલી નોટો છાપવાના ધંધા રાતોરાત બંધ થઈ ગયા.

અને GST? અરે એ તો સૌથી મોટો વાંક છે... જીએસટીને કારણે ભાવો નિયંત્રણમાં આવી રહ્યા છે એટલું જ નહીં પરંતુ જે વેપારીઓ, જે ઉદ્યોગકારો, જે નાની-મોટી દુકાનવાળા અને રેસ્ટોરંટ-હોટેલવાળા રોકડામાં વ્યવહારો કરીને ધોરાજી ચલાવતા હતા અને એક પણ પૈસાનો ટેક્સ નહોતા ભરતા એ બધાએ જીએસટીની અંદર આવી ગયા ત્યારથી ટેક્સ ભરવો પડે છે, બોલો..! દાયકાઓ સુધી બેનંબરી ધંધા કરીને ટેક્સ નહીં ભરનારાને હવે થોડો ટેક્સ ભરવો પડે છે તો આકરું પડે છે.

મોદીસાહેબના આવા અનેક “વાંક” તરફ ધ્યાન દોરી શકાય એમ છે. તેમનો સૌથી મોટો “વાંક” તો એ છે કે એ ખૂબ ઊંચા સ્વપ્ન જૂએ છે અને તેને પૂરા કરવા દિવસ-રાત મહેનત કરે છે. તેમના પ્રધાનમંડળને મહેનત કરવા પ્રોત્સાહન આપે છે અને દેશના અનેક લોકો તેમનામાંથી પ્રેરણા લે છે.

મોદીસાહેબના આ “વાંક” ને કારણે જ આજે આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે ભારતનું વજન ખૂબ વધી ગયું છે. એક માત્ર પાકિસ્તાનને બાદ કરતાં આખી દુનિયા ભારત સાથે કોઈને કોઈ ક્ષેત્રમાં સંબંધ વિસ્તારવા આતુર છે. ભારતે ફ્રાન્સની સાથે મળીને 23 દેશોનું એક જૂથ બનાવ્યું છે જે સૂર્ય ઊર્જાનો ઉપયોગ કરીને ગ્રીન એનર્જીની દિશામાં આગળ વધશે. આંતરરાષ્ટ્રીય સોલર એલાયન્સ નામે આ યોજનાનો લાભ ભારત ઉપરાંત આફ્રિકાના ગરીબ દેશોને પણ મળશે. (સ્રોત - https://economictimes.indiatimes.com/news/politics-and-nation/india-france-come-together-to-reiterate-their-climate-commitment/articleshow/63255314.cms )

મોદીસાહેબના આવા બધા “વાંક” ધ્યાનમાં લઈશું તો કોઈ અંત જ નથી. ચાર વર્ષની યાદી ઘણી લાંબી છે. હજુ એક વર્ષ બાકી છે, ત્યારે સમયાંતરે આ વિષય ઉપર વાત કરતા રહીશું.